In Slot Zeist van 15 januari t/m 9 april 2012.
Kenne Grégoire (1951) stamt uit een kunstenaarsfamilie. Hij studeerde van 1967 tot 1973 aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten te Amsterdam. Grégoire werkt in realistische stijl. Zijn onderwerpen zijn divers; stillevens, landschappen en mensen. Over het algemeen gebruikt hij voor zijn schilderijen een 17e-eeuwse techniek: onderschildering in grijstinten, waarover kleuren glacerend worden aangebracht. Met deze techniek is het mogelijk om dezelfde diepte in kleuren, briljantheid en gelaagdheid te verkrijgen als met olieverf.
De objecten in Grégoires stillevens zijn beschadigd, gedeukt en roestig. Ze zijn gebruikt; het leven is erover heen gegaan. Om de voorwerpen een doorleefde indruk te geven gebruikt Grégoire ingehouden kleuren die hij met grote technische vaardigheid aanbrengt. Hoewel de stillevens van Grégoire levensecht lijken door de sublieme stofuitdrukking en lichtval hebben ze ook een vervreemdend effect door de vervorming van het perspectief waar Grégoire vaak mee speelt: trompe l’oeil, gezichtsbedrog. ‘In realistenland vliegen de schilderijen van schaaltjes met bessen je om de oren. Ik haal ze uit hun normale context en hoop dat ze boeiend worden door de verwarring die dan ontstaat.’
Verroest 47×110 cm acryl op paneel 2007
Naast stillevens en landschappen schildert en beeldhouwt Grégoire ook vaak mensen. Hierbij geldt eveneens dat een oud, verfrommeld hoofd interessanter is dan een hoofd dat niet door het leven getekend is. Zijn portretten hebben vaak te maken met verval en vergankelijkheid. De ouderdom is verbijsterend mooi, maar ook beangstigend. Het is de kunst om de angst voor de eigen vergankelijkheid bezweren. Dat doet Grégoire met zijn schilderijen en beelden.Door de jaren heen is de serie met als thema ‘Commedia dell’arte’ ontstaan; theatraal uitgedoste mensen die eenzaamheid, vertwijfeling en verlangen verraden. Hun gemoedstoestand is in fel contrast met hun feestelijke kleding. Maskers en verkleedpartijen geven Grégoire vrijheid, daarom schildert hij graag gekostumeerde mensen, waardoor hij met kleur en compositie veel kan doen. Grégoire wil dat zijn schilderijen echt als verkleedpartijen herkenbaar zijn; hij wil een volslagen fantasiewereld creëren. Maar daarvoor gebruikt hij wel scènes uit het werkelijke leven; de sportpagina van de krant bijvoorbeeld, met foto’s van schreeuwende of juichende mensen. Of foto’s van demonstranten met gespannen koppen vol emotie.
Met zijn werk wil Grégoire laten zien dat een traditionele techniek niet per definitie om een traditionele benadering vraagt. In 1973 won hij de Zilveren Prix de Rome en op uitnodiging van het Italiaans Ministerie van Cultuur maakte hij samen met zijn broer en beeldhouwer Pepe in 1976 een studiereis naar Italië. Grégoire exposeerde o.m. in het Singer Museum te Laren, Kunsthal te Rotterdam en museum de Buitenplaats te Eelde. In 2008 deed hij mee aan het tv-programma ‘Sterren op het doek’ waarin hij Wendy van Dijk Portretteerde
De dans- 23×27 cm- acryl op linnen 2011
bokaal met kweeperen – acryl op paneel – 70 x 50 cm 2010
Ga er eens heerlijk voor zitten en genieten maar!
Kenne Grégoire een bijzonder getalenteerd kunstenaar een kunstenaar om geïnspireerd door te raken, wat in mijn geval zeker zo is. Een bezoek aan Slot Zeist meer dan waard en deze unieke kans om dit prachtige schilderwerk in het echt te zien zeker aan de orde zal zijn. Kijk even in de AGENDA van Slot Zeist op die schitterende locatie.
En wie weet kom ik jou daar tegen!
Met een groet vanuit,
ATELIER HENK SENTEL PODIUM VOOR FIJNSCHILDERS.
